ஏ - வரிசை 2 - அகரமுதலி

ஆமணக்கு.

ஏலாதது.

மிகுதி.

எழுச்சி, கிரககதி.

ஏலா.

கள்.

சங்கஞ்செடி.

ஏலம்

ஓரெண்.

இகழ்ச்சி, எளிமை.

ஏனைய
பிற. முதலா வேன (தொல். எழுத். 66)

தனித்தலைவன்

ஒருவன்
கடவுள். ஏக னநேகனிறைவ னடிவாழ்க (திருவாச. 1,5)

முன்னொன்றும் பின்னொன்றுமாகப் பேசுதல்.

திருமாலடியாருள் ஒருவகையார். (குருபரம். ஆறா. 172.)
குடும்பப் பொறுப்பில்லாத தனிமையானவன்.

ஒருமை. வாருமென்றவர்களேகவசனமுஞ்சொல்வர் (திருவேங். சத. 78).
அவர் நீர் என்று பேசாது அவன் நீ என்று பேசும் அவமரியாதைச் சொல். அவன் ஏகவசனமாய்ப்பேசினான்.
சத்தியவசனம். (W.)
மரியாதையின்றி உரைத்தல்

உத்தேசம்
ஒருபுடை. (திருக்கோ. 70, உரை.)
சிறுபான்மை. ஏகதேசம் தமிழாகவும் பிராயிகம் தற்சமமம் தற்பவமாகவுங் கூறினாம் (பி. வி. 2, உரை.)
அருமை.ஏகதேசமாக அங்கே அது கிடைக்கும்
வித்தியாசம். அதற்கு மிதற்கு மேகதேசம்
மாறுபாடு.
சமமின்மை. இந்த நிலம் ஏகதேசமாயிருக்கிறது.
நிந்தை. அவன் என்னை ஏகதேசமாகப் பேசினான். Colloq.
குறைந்தது. பகவதானந்தத்தைப்பற்ற இது ஏகதேசமா யிருக்கையாலே (ஈடு, 4, 1, 10).

ஏதாவது.(J.)

எது - உனக்கேதுவேணும்,
ஏன் - அவன் உன்னையப்படிப் பேசவேண்டியதேது
எங்கிருந்து
எப்படி - அவனுக்குப் பணமேது௯

ஒவ்வொன்றும். செய்வினையேவது மெண்ணி லாதகடந்தொறும் (கந்தபு. சுக்கிரனுப. 36).
எதுவும்.