பி

"பி" என்பதன் தமிழ் விளக்கம்

பி

(ஒலிப்புமுறை) ISO 15919: /Pi/

பிறவினை. விகுதி. (வீரசோ. தாதுப். 6.)

A suffix of causative verbs

தமிழ் களஞ்சியம்

  • ஐம்பெருங் காப்பியங்கள்
  • தொல்காப்பியர்
  • கபிலர்
  • திருக்குறள் » அறத்துப்பால் » இல்லறவியல் » பிறனில் விழையாமை
  • திருக்குறள் » பொருட்பால் » அங்கவியல் » பெரியாரைப் பிழையாமை
  • திருக்குறள் » பொருட்பால் » ஒழிபியல்
  • திருக்குறள் » காமத்துப்பால் » கற்பியல்
  • திருக்குறள் » காமத்துப்பால் » கற்பியல் » பிரிவாற்றாமை
  • பாரதியார் பாடல்கள் » தீராத விளையாட்டுப் பிள்ளை
  • நாலடியார் » அறத்துப்பால் » பிறர்மனை நயவாமை
  • நாலடியார் » பொருட்பால் » குடிப்பிறப்பு
  • நாலடியார் » பொருட்பால் » பொரியாரைப் பிழையாமை
  • நாலடியார் » பொருட்பால் » நட்பிற் பிழை பொறுத்தல்

    • மெய் உயிர் இயைவு

    ப்+இ=பி

    பி என்ற சொல்லின் பொருள் தவறாக இருந்தால் அகரமுதலி வலைதளத்தை தொடர்பு கொள்ளவும்.