செம்மா

(ஒலிப்புமுறை) ISO 15919: /Cemmā/

(வினைச்சொல்) இறுமாத்தல். மிகப்பட்டுச்செம்மாக்குங் கீழ் (குறள், 1074).
மிகக்களித்தல். மதுவுண்டு செம்மருந் தண்சுரும்பு (பெரியபு. ஆனாய. 20).
வீறு பெறுதல். அண்ணல் செம்மாந்திருந்தானே (சீவக. 2358).

(வினைச்சொல்) To be elated with pride, to be haughty, to assume superiority
To be overjoyed, intoxicated with joy
To be majestic in manner or bearing